Jedyny
skuteczny sposób by zatrzymać narcystyczną grę
to po prostu przestać w nią
grać, jednoznacznie i kategorycznie
odmówić dalszego w niej udziału. Postawić
nieprzekraczalne granice.
Z tym zawsze wiąże się podjęcie wysiłku, trzeba wykonać kawał rzetelnej pracy nad sobą,
wydobyć z siebie siły które drzemią wgłębi nas, stłamszone.
Jest to jedyna w swoim rodzaju okazja do rozwoju, zmiany świadomości.
I jest to warte wszelkich starań. Stawką jest wolność.
Z tym zawsze wiąże się podjęcie wysiłku, trzeba wykonać kawał rzetelnej pracy nad sobą,
wydobyć z siebie siły które drzemią wgłębi nas, stłamszone.
Jest to jedyna w swoim rodzaju okazja do rozwoju, zmiany świadomości.
I jest to warte wszelkich starań. Stawką jest wolność.
Układ z silnie zaburzonym narcyzem-manipulantem jest toksyczny. Osoby podporządkowane są jego silnej dominacji i kontroli, sterowane przez gry podszyte fałszem i udawaniem. Ci którzy utknęli w
takiej relacji czy to w rodzinie czy w pracy czy jakiejkolwiek innej sferze, cierpią
na różne sposoby. Jedni mają poważnie podkopane poczucie własnej wartości i niezależności, nadwyrężoną zdolność polegania na
sobie, podejmowania samemu decyzji na jakikolwiek temat. Inni czują nieustannie że są tej manipulującej osobie 'coś winni', angażując w tę relację niewspółmiernie dużo wysiłku i starań, dają więcej i więcej.
Goniąc za ulotną jak mydlana bańka akceptacją ze strony manipulanta, przestają żyć swoim życiem i stają się lalkami którymi on się bawi, realizując swoje narcystyczne fantazje.
Prędzej czy później zaczynają widzieć że ich idol pogrywa z nimi nie fair, dostrzegać tę jego prawdziwą twarz schowaną za maską.
Czują się wówczas coraz bardziej rozdarci, zagubieni, wyczerpani, zawiedzeni, zdradzeni, rozgoryczeni. Nawet ci odporni zwłaszcza w bliskich i długotrwałych relacjach uzależnienia od narcyza popadają w jakieś życiowe bałagany, emocjonalne huśtawki, psychiczne wyczerpanie, różne dolegliwości psychosomatyczne,.... Wtedy coraz wyraźniej dociera do nich że jest źle, że nie halo, ale nie umieją wskazać przyczyny i nazwać co to jest, w czym właściwie leży problem. Są wytrenowani do tego by obwiniać siebie i wymagać od siebie jeszcze więcej ofiarności, cierpliwości, lojalności. Nie rozumieją że są ofiarami specyficznej manipulacji, że mają do czynienia z zaburzoną toksyczną osobowością.
Goniąc za ulotną jak mydlana bańka akceptacją ze strony manipulanta, przestają żyć swoim życiem i stają się lalkami którymi on się bawi, realizując swoje narcystyczne fantazje.
Prędzej czy później zaczynają widzieć że ich idol pogrywa z nimi nie fair, dostrzegać tę jego prawdziwą twarz schowaną za maską.
Czują się wówczas coraz bardziej rozdarci, zagubieni, wyczerpani, zawiedzeni, zdradzeni, rozgoryczeni. Nawet ci odporni zwłaszcza w bliskich i długotrwałych relacjach uzależnienia od narcyza popadają w jakieś życiowe bałagany, emocjonalne huśtawki, psychiczne wyczerpanie, różne dolegliwości psychosomatyczne,.... Wtedy coraz wyraźniej dociera do nich że jest źle, że nie halo, ale nie umieją wskazać przyczyny i nazwać co to jest, w czym właściwie leży problem. Są wytrenowani do tego by obwiniać siebie i wymagać od siebie jeszcze więcej ofiarności, cierpliwości, lojalności. Nie rozumieją że są ofiarami specyficznej manipulacji, że mają do czynienia z zaburzoną toksyczną osobowością.
Uświadomienie sobie i
zrozumienie z czym mają do czynienia, to w przypadku długotrwałych związków odarcie z głębokiej
iluzji i może być trudne. Czasem dzieje się to stopniowo na skutek wielu
zdarzeń które potęgują cierpienie i zagubienie ofiary aż staje się tak dominujące że mimo gaslithingu i wszystkich
manipulacji narcyza zaczyna ona
stopniowo dostrzegać kolejne i kolejne sprzeczności. Z czasem zaczyna ich być coraz więcej, dużo i
stają na tyle wyraźne by ofiara zaczęła otrząsać się z iluzji, z hipnozy.